Łączna liczba wyświetleń

piątek, 8 marca 2013

"Przaśny cyrk"

Większość ludzi to clowny
W przaśnym cyrku tego świata.
Większość ludzi to próżni dandysi,
Puste laleczki i kukły na sznurkach.
Mało kto się tutaj zmienia.
Większość daje się wciągnąć
Do cyrkowej maskarady.
Łatwiej się poddać, niż walczyć.
Łatwiej złapać pierwszą okazję,
Niż czekać, niż się starać.
Marzenie jest tu kaprysem,
A staranie grzechem.

W przaśnym cyrku tego świata
Jest niestety i Twój brat, i tata.
Zaplątały się trzy ciotki,
Babcia gdzieś w cień się wplata.
Przecież obiecali się przemienić...
Ale nie pamiętasz, że przecież
Większość ludzi, to próżni dandysi,
Puste laleczki i kukły na sznurkach?
Mało kto się tutaj zmienia.
Większość szyje i maluje nowe maski.
Kto omija ten cyrk, ten pozostaje
Już wielkim samym w sobie.

Czy Twój "ukochany" jest z miłością
W jakiś sposób związany?
Czy Twój "przyjaciel" jest
Rzeczywiście spokrewniony z przyjaźnią?
Czy Twoi "oddani" znajomi wiedzą,
Czym jest honor i słowo dane?
Cały świat jest przaśnym cyrkiem.
Możesz być w nim tylko ciałem,
Ale nie zmuszaj do tego umysłu i duszy.
Tak łatwo stać się clownem, próżnym dandysem,
Pustą laleczką i kukłą na sznurkach...
Tak niezwykle łatwo.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz