Łączna liczba wyświetleń

sobota, 25 lutego 2012

"Tu i teraz"

Zastanawiałem się długo
Jak wygląda niebo...
Myślałem, że znajdę
Tam po prostu coś,
Czego nie widziałem,
Coś, co trudno sobie wyobrazić.
Patrzyłem długo w życiu
Na drzewa, kwiaty,
Zwierzęta, domy i pałace.
Uważnie obserwowałem
Wszystkich ludzi
W zasięgu mojego wzroku.
Doświadczyłem śmierci bliskich,
Pożegnałem pseudoprzyjaciół.
Wspominałem wszystkie chwile,
Które nosi moja pamięć.
Nie bez powodu
O jednych rzeczach pamiętamy,
A drugie odchodzą bez uwagi.
Uświadomiłem sobie,
Że niebo i piekło mamy tu.
Piekło, to wszystko złe;
Prześladujące myśli
I wrodzy ludzie.
Zdaję sobie sprawę,
Że w niebie musi być
Naprawdę pięknie,
Skoro jego ziemska część
Jest taka cudowna.

W tym niebie siedzę cały czas
Z tymi, których kocham.
W tym niebie śmieję się,
Uśmiecham sam do siebie.
W tym niebie moczę nogi w rzece
I oganiam się od komarów.
W tym niebie huśtam się,
Aż będę miał dosyć,
A odpoczynek sprawi mi
Znowu radość.
W tym niebie nikt nie umiera,
Nikt nie zawodzi.
W tym niebie słyszę muzykę,
Którą kocham, która odpręża
Mój umysł.
W tym niebie- moim niebie!
Ja niebo codziennie widzę.
Bóg stworzył ziemski raj,
A My go nadniszczyliśmy.

Coś jednak zostało.

Sami wybieramy ile chcemy teraz nieba.
Sami dozujemy sobie życzliwość i uśmiech.
Sami wybieramy, jak się bedziemy doceniać
I o kim pamiętać. Sami! Tu i teraz.

A dziś kawałek mojego nieba naleję sobie do szklanki.
Będę się delektował powoli
Jego doskonałym smakiem.
Dziś moje niebo będzie tylko sokiem,
Będzie  truskawkowe.
Jutro napiję się nad moim ulubionym stawem.
Będzie bardziej doskonale,
Będę miał aż dwa puzzle
Z tej nieskończonej dla -tu i teraz- układanki.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz