Łączna liczba wyświetleń

poniedziałek, 16 stycznia 2012

"Juliusz świata"

Kolumny życia upadły,
Firmament ideału został zawalony.
Chaos dręczy teraz,
Chaos roztargniony.

W głębię zapada się
Wszystko człowiecze.
Wszystko na ten czas stracone,
A ideał jak Juliusz
Podstępem zdradzony.

Brutusie obłudy,
I ty przeminiesz.
Juliusz będzie,
I tak bardziej sławiony,
A ty za występek swój
Będziesz na wieki
Straszliwie potępiony.

Maska pozorów
Dla honoru uczciwego
Nie jest usprawiedliwieniem.
Fałsz teraz przecieka
Pod me powieki,
Przecieka przez zamknięte.
I kreśli na gładkiej
Tafli drzwi oka
Obraz wasz zupełny.

Człowiek..., to słowo
Dla nazwania was
Przesadzone okrutnie.
Zwać sie człowiekiem
Mogą tylko niektórzy.

Kolumny upadły.
Dobrze, że mamy dźwigi,
Lecz paliwo ludzkich
Umysłów prawie skończone.

Chwało Juliusza świata- wróć!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz